#1 | Doe de deur dicht

Zondag 15 maart 2020, half 6 in de avond. De speciaal ingelaste persconferentie vermeldt de sluiting van de scholen en kinderopvang vanaf morgen. Dat is een harde klap voor het land. Het is vooral de realisatie, de ernst van de situatie, die nu landt. We kunnen inmiddels niet anders dan de snelle verspreiding van het coronavirus serieus nemen. Als zelfs de scholen sluiten, is het wel echt dichtbij. Terwijl het zo ver weg leek.

Even voor half 6, café-restaurant de Wijnhaven, Delft. Hoewel het al een aantal weken vrij rustig is, was de lunch gezellig en is het borreluur aan. Ondanks de adviezen om meer thuis te blijven, is het café voor driekwart gevuld. “Ik heb het restaurant wel gewoon opgedekt, hoor.” Kim loopt de trap af en kijkt Maureen aan. “We hebben wel nog wat reserveringen staan.” Maureen knikt, terwijl ze een wijnglas poleert. Normaal kan ze nooit glazen poleren rond deze tijd op de avond. Het is een rare dag. Britt hoefde helemaal niet te komen vanavond van Kim. Als Ella twee biertjes neerzet op het entresol, lijkt het net een normale zondag. Niettemin hangt er een bijna tastbare deken van onzekerheid in de lucht.

Maureen zet haar telefoon op de bar, want de persconferentie is net begonnen. De scholen dicht, vanaf morgen al! Dan zullen wij ook niet open gaan morgen, voorspelt Kim. “Het zijn ingrijpende tijden…” klinkt de stem van minister Slob. Dan gaat het woord naar minister Bruins. Hij vertelt ons over de verlenging van de maatregelen tot en met 6 april en over de aanvullende maatregelen. “Alle eet- en drinkgelegenheden in Nederland sluiten om 18 uur vandaag de deuren en blijven dus tot en met 6 april gesloten.”

Het is alsof het collectieve hart van het werkende personeel gezamenlijk een slag overslaat. Alle horeca sluit vanaf 18 uur vandaag de deuren… Wat?! De heer Bruins noemt nog iets over sauna’s, seksclubs en coffeeshops, maar niemand hoort het. Die zullen ook wel dicht moeten.

De telefoon gaat. Het is Marije: “Ik kom er nu aan.”

Dat is het dan. Over 20 minuten moet de Wijnhaven dicht zijn. Voor Kim, Maureen en Ella zit er dus niets anders op dan alle tafeltjes langs gaan. Er is gelukkig veel begrip. Het stel aan tafel 10 legt twee keer zoveel fooi neer, want “jullie krijgen het al zwaar genoeg.” De vrouw aan tafel 17 wenst ons allemaal sterkte. Tegelijkertijd proberen de heren aan tafel 14 nog een rondje bier te bestellen. “Nee, echt niet,” houdt Kim vol. Het café moet écht leeg. “Kom, we kunnen nu nog snel naar de coffeeshop,” besluiten de mannen.

En weg zijn ze. Met een zwaar hart sluit Maureen de deur. “Nou, dat was het dan,” verzucht ze met een verslagen blik.

“Nee,” zegt Marije. “Nu begint het pas.” Haar ogen fonkelen van ontsteltenis, maar haar gezicht staat vastberaden. We geven ons niet gewonnen, lijkt ze uit te stralen. “Maar we zijn dicht…” zegt Ella.

“De deur is dicht. Maar de Wijnhaven niet.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *